WikiLeaks en propaganda (2010)

Eduard wikileaksBernays was een Amerikaanse pioniers in public relations. Hij leerde begin vorige eeuw commerciële bedrijven hoe ze consumenten konden laten verlangen naar producten die ze eigenlijk niet nodig hebben. Hij was het brein achter de reclame van rokende vrouwen. Daarmee wekte hij de suggestie dat vrouwen die roken best geëmancipeerd zijn. Hij schreef hierover: “Het op intelligente manier manipuleren van georganiseerde gewoontes van de massa is een belangrijk element in elke democratische samenleving.”

De methoden van Bernays worden ook vandaag overal gebruikt. Gebruikers ervan zijn de onzichtbare regeringen die de werkelijke macht in handen hebben. Gelekte documenten van WikiLeaks geven daar voorbeelden van. Zo weten we dat de wereldwijde rellen door boze moslims in 2005 als reactie op cartoons in Deense kranten, niets meer waren dan een manipulatie van “georganiseerde gewoontes” van vrome gelovigen. De eerste minister van Syrië gaf persoonlijk opdracht aan zijn geheime agenten – ook wel bekend als “imams” in moskeeën – om de gelovigen op te hitsen, de straat op te sturen en de boel kort en klein te slaan. Ambassades van westerse landen moesten het ontgelden. Een wereldwijde crisis was ontstaan.

De “manipulatie van georganiseerde gewoontes” wordt in dit geval bereikt door een false werkelijkheid te creëren en die als “belangrijk nieuws” de wereld in te sturen dankzij satelliet zenders van de petrodollar. De manipulators geloven er heilig in dat ze het publiek een eigen moraal kunnen opdringen als ze maar hun false werkelijkheid doorlopend uitzenden. Mensen gaan er van zelf in geloven als het maar vaak genoeg op TV komt.

Daarom was WikiLeaks belangrijk nieuws in 2010. Het liet de vuile was zien van de manipulators. En we vangen een glimp op van wat ze in de toekomst willen. Zo zijn de Saudiërs ijverig op zoek naar een gewelddadige oplossing voor Iran. Ze zijn bereid ver te gaan net als in de jaren tachtig toen ze Saddam Hussein een tien jaar durende oorlog hebben aangepraat. Ze willen hetzelfde maar er is geen Saddam Hussein meer. Ze willen gebruik maken van “huursoldaten uit de periferie”. Hun paniek is zover doorgeschoten dat ze landen als Marokko chanteren om diplomatieke banden met Iran te breken, een land waarmee we niet in oorlog zijn. Ze vroegen Israel en de Amerikanen om dat land aan te vallen. Hiermee geven ze toe dat niet Israel maar Iran de grootste vijand is, een ander moslim land.

De manipulators van onzichtbare regeringen en hun propaganda-zenders maken overuren. WikiLeaks is daar niet erg populair. Het lekken zou weleens een operatie kunnen zijn van Israel. Want nergens is de vuile was van dat land te lezen in de gelekte documenten. De boodschapper wordt zwart gemaakt om zijn boodschap in diskrediet te brengen. Maar ook de public relations zoals Bernays dat ontwierp hebben beperkingen. De false werkelijkheid die men via de media opdringt verlies snel aan geloofwaardigheid zodra de mensen kritisch beginnen na te denken.

Natuurlijk was er ook ander nieuws in 2010. Drie miljoen Marokkanen waren de straat opgegaan in Casablanca. Ze kwamen bijeen om een grens aan te geven. Al meer dan dertig jaar vecht een kleine groep in het zuiden van het land voor wat het noemt een eigen “Arabische republiek”. De groep praat namens “een volk” van nog geen geen half miljoen zielen en eist een gebied op zo groot als Engeland. Dat was de eerste keer ooit dat mensen massaal de straat op zijn gegaan voor iets wat er echt toe doet: eigen land eerst.



About

H. Amouch, webredacteur met passie voor reizen en sport. Ook jouw bijdrage op deze website? Laat het ons weten via admin (at) souss punt org.


'WikiLeaks en propaganda (2010)' has no comments

Reageer op dit artikel

sommige auteursrechten voorbehouden (cc) souss.nl - souss.org 2005 - 2017